تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

اصطلاحات سیاسی «الف»

تعداد بازدید : 2675

آژانس بین المللی انرژی اتمی:

تشکیلاتی است که در سال 1957 تحت سرپرستی سازمان ملل متحد برای ترویج و استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی به وجود آمد که در صورت لزوم برای انجام اقدامات تضمینی در مقابل انحراف در استفاده از مواد هسته ای تهیه شده برای مقاصد صلح آمیز، در راه هدف های نظامی به وجود آمد.

 

آژانس یهود:

به یک سازمان تماما صهیونیستی اطلاق می شود که (تشکیلات موجود صهیونیستی) در فلسطین را با یهودیان سراسر جهان مرتبط می سازد. تاسیس این سازمان از جمله شرایط تحت الحمایتی فلسطین بود که توسط جامعه ملل به بریتانیا داده شد. لازم به ذکر است این سازمان تا کنون صد ها هزار یهودی را به سرزمین فلسطین کوچانده است.

 

ائتلاف:

توافقی موقتی است که میان احزاب و گروه های سیاسی به منظور رسیدن به هدف های سیاسی و پارلمانی صورت می گیرد.

 

ابر قدرت:

این عبارت در سال 1944 برای اشاره به دو قدرت بزرگ دنیا یعنی ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به کار رفت و به این خاطر بود که این دو قدرت به لحاظ دارا بودن زراد خانه های هسته ای از سایر قدرت های دنیا متمایز می شدند. اما چون شوروی از منظر اقتصادی ابر قدرت نماند امروزه تنها ابر قدرت جهان ایالات متحده امریکا نامبرده می شود.

 

اپوزیسیون:

از لحاظ لغوی به معنای مخالفت یا مخالفان است که به مفهوم وسیع به کوشش اتحادیه ها، احزاب و گروه ها اطلاق می شود که برای دستیابی به هدف های مورد نظر در جهت مخالف هدف های دارندگان قدرت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی از شیوه های پارلمانی و یا شیوه های دیگر استفاده می کنند. مهم ترین وظیفه اپوزیسیون ان است که به انتخاب کنندگان امکان انتخاب دیگری را نشان می دهد و از این راه امکان انتخاب متفاوت از حاکمان سیاسی را فراهم می کند.

 

اتحادیه اروپا:

تشکیلاتی است مرکب از: جامعه اقتصادی اروپا (بازار مشترک)؛ جامعه ذغال و فولاد اروپا؛ کمیسیون انرژی اتمی اروپا. ساختار دائمی اتحادیه اروپا مشتمل بر شورای وزیران؛ یک کمیسیون، پارلمان اروپایی و دیوان دادگستری. هدف از ایجاد اتحادیه اروپا به وجود آوردن وحدت اقتصادی، توسعه اجتماعی و در نهایت وحدت سیاسی میان کشور های دموکراتیک اروپاست. اتحادیه تا اول ژانویه 1995 دارای 15 عضو که در سال 2004 در چارچوب گسترش هر چه بیشتر اتحادیه اروپا از 15 به 27 کشور افزایش یافت.

 

استبدادی:

به حکومتی گفته می شود که در ان مردم دارای نماینده، حق رای و یا هرگونه سهم دیگری در اداره امور کشور نیستند. قدرت فرمانروا نامحدود و کاملا مختار؛ وجود دستگاه متمرکز سرکوبگر، وجود نظام قدیمی و روابط فئودالی

 

استراتژی:

علم ایجاد هماهنگی و همکاری بین طرح هتی سیاسی، اقتصادی و نظامی است که در سطح دولت و یا بین چند دولت با به کار گرفتن کلیه امکانات جهت دستیابی به هدف های نظامی انجام می شود.

 

استعمار:

به مفهوم یک رژیم سیاسی و اقتصادی است که علی رغم خواست اهالی یک منطقه بر آنها مستقر و مسلط شده و هدفش تامین منافع عوامل داخلی یا خارجی است.

 

استقلال:

عبارت است از قدرت یک دولت برای اداره امور داخلی و خارجی خود بدون جلب نظر و موافقت یک دولت دیگر.

 

استقلال تام سیاسی:

کشوری دارای استقلال تام است که اولا درقوانین و اجرای ان به طوری که در این امر با قدرت دنیایی دیگر مشترک نباشد دارای آزادی باشد ثانیا صلاحیت قبول تعهدات بین المللی و آزادی عمل در انعقاد قرار داد های دو جانبه و یا چند جانبه را داشته باشد.

 

اعمال صلح:

به کاربرد زور (قدرت خارجی) برای تحمیل صلح اطلاق می شود. اکو (سازمان همکاری اقتصادی) از آنجایی که همکاری اقتصادی میان سه کشور ایران و پاکستان و ترکیه پس از فروپاشی سازمان همکاری عمران منطقه ای  نیازمند تشکیلاتی بود؛ از ژانویه 1985 جایگزین آن شده و در ژانویه 1985 احیا گردید پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تعدادی از کشور های مسلمان نشین آسیای میانه تمایل خود را مبنی بر پیوستن اعلام گردد و در سال 1370 پنج عضو جدید در نشست تهران افزوده شد. در نوامبر 1992 نهمین و دهمین اعضا یعنی قرقیزستان و افغانستان به اکو پیوستند. با موافقت اعضا در سال 1993 بانک توسعه و تجارت اکو با سرمایه ای بالغ بر 400 میلیون دلار تاسیس شد. لازم به ذکر است مقر اکو در تهران است.

 

القاعده:

شبکه بین المللی تروریستی به رهبری اسامه بن لادن که به نظر می رسد حملات تروریستی به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و پنتاگون در یازده سپتامبر از جمله عملیات های تروریستی این سازمان است.

 

امنیت بین المللی:

حالتی است که در قدرت ها در حال تعادل و بدون دستیابی به قلمرو یکدیگر به سر برند و وضع موجود در خطر نیفتد.

 

امنیت ملی:

حالتی است که ملتی فارغ از تهدید از دست دادن تمام یا بخشی از جمعیت، دارایی یا خاک خود به سر برد.


امپریالیسم:

 امپریالیسم از كلمه قدیم تر (امپراطوری) گرفته شده است. و این اصطلاح عنوانی برای قدرت یا دولتی بوده كه خارج از محدوده و كشور خود، به زور اقدام به تصرف سرزمین ها و ممالك دیگر  می كرده، و آنجا را جهت بهره برداری، تحت سلطه خود قرار می داده است. و معنای امپریالیسم با كلمه استعمار پیوندی نزدیك دارند. و امپریالیسم به امپریالیسم نظامی، اقتصادی و فرهنگی تقسیم می شود.

 

دژسالاری:

نام و اصطلاحی برای حكومت هایی است كه با روش استبدادی و ترور بر سر كار می آیند.

 

فاشیسم:

 این اصطلاح به صورت عام نامی است برای همه رژیمهایی كه بقایشان بر پایة دیكتاتوری و زور و كشتار استوار است. اما به معنای خاص، نام جنبشی است كه در سال 1929 به رهبری "موسولینی" در ایتالیا به راه افتاد.

 

نیهیلیسم:

 نیهیلیسم یا هیچ انگاری، این اصطلاح از واژه (نیهیل( در زبان لاتین به معنای هیچ آمده است. و نیهیلیسم مكتبی فلسفی است كه منكر هر نوع ارزش اخلاقی و مبلّغ شكاكیت مطلق و نفی وجود است. و گروهی از آنارشیست های قرن 19 روسیه را نیز نیهیلیست خوانده اند. مؤسسه فرقه نیهیلیسم "میخائیل باكونین" (1876-1814م.) بوده است.

 

آتئیسم:

 پیروان این مكتب می گویند چیزی به عنوان مافوق طبیعت وجود ندارد. و انسان را فقط موجود طبیعی می دانند كه باید با همان عقل طبیعی اداره شود.

 

ماركسیسم:

 كمونیسم به معنای خاصی كه امروز در نقاط مختلف دنیا رایج است كمونیسم ماركسیسم است. زیرا مؤسس كمونیسم "كارل ماركس" فیلسوف آلمانی (1883-1818م.) بود كه بعد از ماركس، "فریدریش انگلس (1895-1825م.)"، "لنین" و "استالین" از رهبران كمونیسم بودند. بعد از درگذشت استالین (1953) "مالنكوف" ، "بولگانین" و "خروشچف" جانشین وی شدند. البته آراء ماركس و اِنگلس توسط نفوذ فلاسفه آلمانی مخصوصاً "هگل" و "فویرباخ" گسترش یافت.

 

پوپولیسم:

 پوپولیسم به معنای مردم باوری است. به اینكه هدف های سیاسی را باید بر اساس خواست مردم جدا از احزاب و نهادها پیش برد، و خواست مردم عین حق و اخلاق است. به عبارت دیگر هر چه مردم خواستند همان حق و اخلاق می باشد. كه در واقع بولشویسم تركیبی از ماركسیسم و پوپولیسم است.

 

سوسیالیسم:

 واژه سوسیالیسم (جامعه باوری) در زبان فرانسه به معنای اجتماعی می باشد. و در انگلیسی (سوسیالیسم سیاستی كه هدف آن نظارت جامعه بر وسایل تولید و اداره‌ آنها به سود همگان است). البته این تعریف، یك تعریف جامع نیست، زیرا نظارت عمومی بر اموال و تولید معنای وسیعی دارد. امابهترین وجه اشتراك سوسیالیست برتری جامعه و سود همگانی بر نظریه فردگرایی و سود فردی است، كه سوسیالیسم به انواع متعددی مانند سوسیالیسم لیبرال، ماركسی، نوین، تكاملی، فابیان، صنفی و پارلمانتر و اقسام دیگر، تقسیم می شود.

 

ناسیونالیسم:

 عبارت است از اعتقاد به برتری یك ملت و قوم بر تمام ملل و اقوام دیگر و لزوم وفاداری مطلق و بدون هیچ قید و شرطی نسبت به قوم و ملت خود، و مباهات كردن هر قوم و قبیله نسبت به فرهنگ و زبان و نژاد خودش. بنابراین ناسیونالیسم (ملی گرایی) خود را از همه برتر و دیگران را پایین تر از خود می داند، كه به ناسیونالیسم اقتصادی و سیاسی تقسیم می شود.

 

ایده آلیسم:

 ایدآلیسم (ایده آلیسم = Idealime) به معنای خیال پرستی است و ایدآلیست كسی را گویند كه معتقد است كه سیاست باید تابع آمال یا ایدآل های انسانی گردد. این مسلك در برابر "رئالیسم" یا واقع پرستی و اصالت دادن به واقع قرار دارد.

 

رئالیسم:

 همانطوری كه بیان شد رئالیسم (واقع پرستی و دنبال حقیقت بودن) در مقابل ایده آلیسم قرار دارد. رئالیست سعی دارد خود را با حقایق جهان و محیط جامعه وفق دهد و عوامل حقیقی را در حوادث دخالت دهد.

 

ماتریالیسم:

 مکتب ماتریالیسم یا مادیت و اصالت را به ماده دادن، از مكاتب بسیار قدیم می باشد و تاریخ آن به زمان یونان قدیم می‌رسد. و عبارت است از اعتقاد به این كه تنها ماده وجود دارد و هر چه عنوان ماوراء الطبیعه و حالت متافیزیكی داشته باشد، مانند خدا، روح و فرشتگان وجود ندارد.

 

دیالكتیك:

 این اصطلاح در فلسفه از طرف فلاسفه در معانی مختلف به كار رفته است. اما از نظر لغت دیالكت (Dialeet) به معنای زبان محلی، مكالمه، شیوه سخن و لهجه و اصطلاحات زبان ملت های مختلف به كار رفته است.

 

دموكراسی:

 اصطلاح دموكراسی از اصطلاحات تمدن یونان قدیم است، و حكومت مردم بر مردم را دموكراسی می نامیدند. اما در اصطلاح جدید عبارت از حكومت مردم كه با توجه به آراء اكثریت مردم از طریق انتخاب نمایندگان تشكیل می گردد، و اداره امور كشور در اختیار اكثریت آراء مردم قرار می گیرد. و دموكراسی به دموكراسی مستقیم (خالص) سیاسی، اقتصادی و صنعتی تقسیم می گردد.

 

تروریسم  (Terrorism)

 واژه تروريسم در فرهنگ لغات فرانسه نظام يا «رژيم وحشت» تعريف شده است. پس از انقلاب فرانسه اين واژه با نوشتاري از ادموند برك در سال 1795 وارد انگلستان گرديد و از آن به‌عنوان دشمن مردم و سنت ياد شد .



انقلابگرایی( (Revolutionism

 یکی از سه فلسفه ( واقعگرایی، عقلگرایی و انقلابگرایی) که دیالوگ میان آنها به قول وایت برای درک سالم روابط بین المللی ضروری میباشد. انقلابگرایان مانند کانت و مارکس همبستگیگیرا اند که به " وحدت اخلاقی" بشریت بدون درنظر داشت دولتها معتقد اند. انقلابگرایان در مقایسه با عقلگرایان و واقعگرایان در رابطه با ماهیت انسان بیشتر خوشبین اند. آنها دستیابی به کمال انسانی را ممکن میدانند.

 

جامعه انارشی ((anarchical society

 این اصطلاح را هیدلی بول برای توصیف نظم جهانی دولتهای مستقل به کاربرده است که منافع و ارزشهای مشترک داشته و در رابط به همدیگر از دسته ای از قواعد مشترک و سازمانها پیروی مینمایند. افاده " جامعه انارشی" ادعای واقعگرایانه را که هیچ "حکومت" جهانی برای حکومت کردن بر دولتهای مستقل وجود ندارد، با تاکید ایدیالیزم بر نگرانیها ، ارزشها،اصول، نهادها و سازمانهای مشترک در سیستم بین المللی توام مینماید.

 

جهانی شدن ((globalization

عبارت است از گسترش و تشدید ر وابط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بدون درنظرداشت مرزهای بین المللی .

 

دید مادی ((materialist view

از این دید قدر ت و منافع ملی نیروهای محرکه سیاستهای بین المللی را میسازند. قدرت عبارت از توانایی نظامی است که با قدرت اقتصادی و منابع دیگر حمایت میشود. منافع ملی عبارت از آرزوی خود بینانه دولت برای قدرت، امنیت و ثروت است. قدرت و منافع بحیث عوامل مادی دیده میشوند زیرا به علت انارشی دولتها مجبور میگردند به این دو همواره فکر کنند. در این دید مفکوره ها کمتر اهمیت دارند. ازمفکوره ها میتواند برای عقلانی ساختن اعمالی استفاده گردد که بوسیله ی منافع مادی دیکته میگردند.

 

واقعگرایی ((Realism

عنعنه واقعگرایانه در روابط بین المللی بر باورمندیهای آتی استوار است: (۱) دید منفی در مورد ماهیت انسان ، انسانها خود خواه و خود نفعجو اند،(۲) روابط بین المللی ماهیت تصادمی دارد و همواره به جنگ منتهی میگردد، (۳) تقدم امنیت و بقا،(۴) شک در رابطه با امکان پیشرفت در سیاستهای بین المللی.

 

عقلگرایی/عقلانیت (rationalism)

یکی از سه ( به شمول واقعگرایی ، انقلابگرایی) فلسفه میباشد که دیالوگ میان آنها به قول مارتین وایت برای درک سالم روابط بین المللی ضروری میباشد. عقلگرایان مانند هوگو گروتیوس به مقایسه ریالیستان در رابطه با ماهیت انسان خیلی خوشبین اند. دولتها را بحیث سازمانهایی میدانند که بر حسب قانون بین الملل و تعاملات دپلماتیک عمل مینمایند. روابط بین المللی بنابرآن عبارت از پالیسی ها و فعالیتهای مبتنی بر نورمها اند که بر شناسایی متقابل صلاحیت دولتهای دارای حاکمیت بنا یا فته اند.

 

قدرت نرم ((soft power

همچنان به نام (co-optive power) نیز یاد میگردد. به قول جوزیف نای قدرت نرم عبارت از  توانایی ایجاد شرایطی است که ملل دیگر منافع یا ارجحیتهای شان را به گونه هایی انکشاف دهند یا تعریف نمایند که با ارجهیت های آن ملت سازگاری داشته باشند.

 

لیبرالیزم ((Liberalism

عنعنه لیبرال در روابط بین المللی بر توانایی بزرگ انسان برای پیشرفت در جامعه مدنی معاصر و اقتصاد سرمایداری تاکید دارد. این دو در دولتهایی رشد میکنند که آزادی فردی را تضمین مینمایند. دولت لیبرال معاصر سیستم سیاسی و اقتصادی ای را رشد میدهد که صلح و خوشبختی را موجب خواهد شد. روابط میان دولتها ی لیبرال بر همکاری و همیاری استوار خواهند بود.

مثبتگرایی ((positivism

 نوعی از میتدولوژی در روابط بین المللی که به اکثر موضعگیریها و فرضیه های رفتارگرایی به گونه پیچیده تر آن باورمند میباشد. مثبتگرایی یک برخورد بنیادی علمی میباشد. باورمندان این برخورد معتقد اند که دانش عینی از ابعاد اجتماعی و سیاسی جهان ممکن است و این دانش میتواند از راه انکشاف و امتحان محتاطانه فرضیه ها ی تجربی بدست آید. دانشمند اجتماعی از این جهت با دیگر دانشمندان تفاوتی ندارد.

 

مدرنیست/تجددگرا  ((modernist

گروهی اند که فکر میکنند مبارزه طلبیهای محیطی برای جوامع پیشرفته جدی نیستند و ترقی علمی و تکنالوژیک ما را در حفاظت از آن کمک مینماید.


گردآورنده: حسن ابراهیمی - رشته حقوق