تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

تاملی بر انتخابات افغانستان؛

تعداد بازدید : 781
تاملی بر انتخابات افغانستان؛ پیروزی سیاستمدار دوراندیش افغان نزدیک است.

علی احمدپور؛ انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در حالی در 16 فروردین سال جاری برگزار شد که بر اساس نتایج اولیه اعلام شده از حدود 50 درصد آرای شمارش شده، دکتر عبدالله عبدالله، سیاست مدار چشم پزشک افغانی، پیشتاز رقابت است. دکتر عبدالله تا این مرحله از شمارش آرای انتخاباتی که با نصاب بیش از 60 درصدی برگزار شده، توانسته است بیش از 44 درصد آرا را به خود اختصاص دهد و در صدر لیست 11 نفره نامزدهای شرکت کننده در انتخابات قرار بگیرد. مشی سیاسی عبدالله در پنج سال گذشته از این چهره سیاسی شخصیتی دوراندیش، منطقی و مصلحت گرا ساخته است.

دکتر عبدالله سابقه ای طولانی در فعالیت های سیاسی افغانستان دارد. او که فرزند غلام محی الدین خان زمریانی است در ۱۳۳۸ شمسی در کابل به دنیا آمده است. پدر او سناتور انتصابی ولایت قندهار در آخرین دوره کاری شورای ملی در زمان محمد ظاهرشاه بود. عبدالله از رشته پزشکی دانشگاه کابل فارغ التحصیل شده است. او پس از دو سال کار در بیمارستان چشم کابل، در سال ۱۳۶۳ به پاکستان رفت و یک سال بعد، در جبهه های جنگ شمال علیه شوروی مشغول مبارزه شد. عبدالله خیلی زود در میان افراد نزدیک به احمد شاه مسعود، فرمانده مشهور مجاهدین دره پنجشیر قرار گرفت و اعتماد او را جلب کرد. وی پس از پیروزی مجاهدین و تشکیل دولت موقت در سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ شمسی، زمانی که مسعود وزیر دفاع بود، در مقام رئیس دفتر و سخنگوی او فعالیت کرده است.

در سال های ۱۳75 تا ۱۳۸۰، که دولت برهان الدین ربانی در شمال کشور مستقر بود، عبدالله معاون و سرپرست وزارت خارجه بود. وی پس از ترور احمد شاه مسعود، در جریان جنگ علیه رژیم طالبان، سخنگوی جبهه متحد شد. او هم در دولت اول کرزای و هم در دوره انتقالی، وزیر خارجه افغانستان بود. اما در دوره بعدی ریاست جمهوری کرزای دیگر در کابینه حضور نیافت.

عبدالله در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ نامزد شد و تنها رقیب حامد کرزی شناخته می شد که انتخابات را به دور دوم برد. در انتخابات 88 اشکالات متعددی در روند برگزاری و شمارش آرا وجود داشت و با اعتراضات انجام شده در نهایت با اعلام آرای مخدوش کرزای که در مرحله اول، بالای 50 درصد اعلام شده بود، انتخابات میان این دو رقیب به دور دوم کشیده شد. با توجه به آنکه کرزای مورد حمایت غرب بود، از این جهت در دور دوم انتخابات نیز عبدالله نمی توانست فرصتی برای رقابت در یک انتخابات سالم را داشته باشد. به همین دلیل وی با بیان اینکه به دلیل رعایت حال مردم و عدم ایجاد بحران و نا امنی از پیگیری قانونی مسائل پیش آمده صرف نظر می کند، از شرکت در دور دوم رقابت کناره گیری کرد و پیروزی کرزای را پذیرفت. عبدالله با ایجاد حزب ائتلاف ملی در جایگاه اپوزیسیون به فعالیت سیاسی پرداخت و فعالیت حزبی و پارلمانی خویش را برای یک دوره 5 ساله آغاز نمود.

برنامه ریزی میان مدت عبدالله پس از پنج سال در انتخابات جاری افغانستان به ثمر نشست. طبق نتایج اولیه انتخابات 93 نه تنها نامزد مورد حمایت حامد کرزای یعنی «زلمی رسول» با اختلاف زیادی عقب تر از عبدالله قرار دارد و تنها از میان 50 درصد آرای شمرده شده حدود 10 درصد از آرا را کسب کرده، بلکه حتی در صورت دو مرحله ای شدن انتخابات نیز رای لازم برای ورود به مرحله دوم را نخواهد داشت.

رفتار دوراندیشانه عبدالله در این دوره حساس از تاریخ افغانستان از وی چهره ای محبوب در افغانستان ساخته است. وی ضمن آنکه در سال 88 با انتشار بیانیه ای از حق قانونی خود گذشت، در طول پنج سال گذشته در مقام یک رجل پر تجربه سیاسی، در مسیری قانونی، منتقد جدی دولت به شمار می رفته است. وی نامه های متعددی خطاب به مردم افغانستان و دولت این کشور در سال های اخیر منتشر نموده و صراحتا از نقض قانون، بی عدالتی و تضییع حقوق مردم شکایت کرده است.

 

عبدالله در سال های اخیر مدلی از سیاست ورزی منطقی را در کشوری که آبستن بحران های قومیتی و امنیتی است به نمایش گذاشت. قومیت های متعددی در افغانستان زندگی می کنند که بر اساس گزارشات دولتی درصد جمعیتی این اقوام شامل ۳۸ درصد پشتون‌، ۲۵ درصد تاجیک‌، ۶ درصد ازبک‌، ۱۹ درصد هزاره‌ و مابقی‌ ترکمن‌، بلوچ‌ و سایر تیره ‌های‌ نژادی‌ هستند. از طرف دیگر سایه پنهان و پیدای طالبان بر مناطق مختلف افغانستان و گروهک های تروریستی دیگر در هر لحظه انتظار کمترین نابسمانی را در این کشور دارند تا اقدامات خود را علیه نظام سیاسی و امنیت مردم آغاز نمایند.

این شرایط حساس از مهمترین عواملی است که چهره ای چون عبدالله را از ایجاد حواشی پرهیز داده است. جالب توجه است که در انتخابات اخیر نیز عبدالله اعلام کرد که به احتمال بسیار بالا در همان مرحله اول پیروز انتخابات است، اما اگر احساس کند بر اساس نتایج و شمارش آرایی که به صورت پاک انجام بگیرد، فرد دیگری پیروز انتخابات است به طور حتم به نتایج مذکور تمکین خواهد داشت.

با توجه به آنکه رقیب اصلی عبدالله در انتخابات جاری «اشرف غنی احمدزی» است که با 33 درصد آرا از نیمی از آرای شمارش شده در تعقیب عبدالله است بر اساس گمانه زنی های قبلی احتمال ائتلاف بین این دو نفر در صورتی که انتخابات دو مرحله ای شود وجود خواهد داشت. اشرف غنی وزیر اقتصاد کرزای بوده است و در انتخابات 1388 رتبه چهارم را به دست آورده بود. اما از لحاظ فکری و سیاسی نه به اندازه عبدالله ملی گرا محسوب می شود و نه آنکه برنامه های چندانی در مقابله با نفوذ غرب دارد.

 

در میان سه نامزدی که تا کنون بیشترین آرا را کسب کرده اند، عبدالله جهت گیری هماهنگ تری با جمهوری اسلامی ایران دارد و زلمی رسول به عنوان نامزد اصلی مورد حمایت کرزای بیشترین قرابت را با غرب دارد. با توجه به سرعت کمی که در شمارش آرا در افغانستان وجود دارد به نظر می رسد که تا نیمه اردیبهشت نتیجه نهایی انتخابات اعلام شود و در صورت کسب آرای بالاتر از 50 درصد، عبدالله کرسی ریاست جمهوری را تصاحب خواهد کرد.