تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

روسیه و آمریکا در آستانه درگیری نظامی

تعداد بازدید : 850

روسیه و آمریکا در آستانه درگیری نظامی


علی احمدپور؛ قفقاز ناحیه ‌ای در مرز آسیا و اروپا میان دریای خزر و دریای سیاه است که رشته‌کوه قفقاز در آن واقع است. این منطقه از نظر سیاسی به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می ‌شود. قفقاز جنوبی شامل کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و بخش های کوچکی از شمال غرب ایران و شمال شرق ترکیه است و قفقاز شمالی که جزئی از روسیه به شمار می رود، شامل جمهوری ‌های خودمختار چچن، داغستان، اینگوشتیا، کاراچای چرکسیا و کاباردینو - بالکاریا، کراسنودار، آدیغیه، اوستیای شمالی، آلانیا و استاوروپول می ‌شود. مرز شمال شرقی منطقه قفقاز به طور کلی در مرز با اوکراین قرار دارد. به عبارت دیگر قفقاز در شرق دریای سیاه قرار دارد و اوکراین در شمال دریای سیاه واقع است.

از نظر فرهنگي قفقاز، مرز ميان تمدن اسلامي، مسيحي و يهودي و سه فرهنگ تركي، روسي، ايراني و همچنين زيستگاه بيش از پنجاه گروه قومي، زباني و سه دين اسلام، يهود و مسيحيت است. از این رو جغرافیای اوکراین برای روسیه به نوعی منطقه ژئوپلیتیک محسوب می شود؛ منطقه ای که به عنوان دروازه ورود روسیه به اروپا، همزمان برای کنترل جمهوری های خودمختار جنوب روسیه نیز می تواند نقش ایفا نماید.

دخالت مستقیم غرب در امور داخلی اوکراین در طول چند سال و ایجاد آشوب های متعدد، سرانجام این کشور را در سال جاری میلادی با بحران جدی مواجه ساخت و با پیچیده شدن معادلات سیاسی، رقابت سختی میان رقبای خارجی این کشور شکل گرفت.

در حال حاضر پس از آنکه همه پرسی در شبه جزیره کریمه، به نفع الحاق به روسیه خاتمه یافت و پوتین توافقنامه مربوطه را امضا کرد، رقابت تسلیحاتی سنگینی نیز میان شرکای غربی دولت جعلی اوکراین، علیه روسیه شکل گرفت.

ارسال تجهیزات نظامی آمریکا به منطقه و حضور نیروهای ناتو برای جلوگیری از شکست کودتا در اوکراین موجب آن شد که روسیه نیز واکنش نشان دهد. تا پیش از نشست 17 آوریل ژنو میان اتحادیه اروپا، نمایندگان اوکراین، آمریکا و روسیه، آرایش نظامی منطقه به سمت حمله نظامی غرب به مناطق حامی روسیه در اوکراین جلب شده بود. روسیه نیز به طور مستقیم، دولت های غربی را در صورت اقدام به چنین حمله ای تهدید به برخورد متقابل نمود. اما نشست 17 آوریل تا حدودی توانست لااقل برای یک مقطع کوتاه، سرعت رسیدن به مرحله حمله نظامی احتمالی را کاهش دهد.

در این نشست و بر اساس بیانیه مشترکی که منتشر شد طرف های درگیر خود را ملزم به حل بحران به شیوه مسالمت آمیز معرفی کردند و از این رو تا حدودی تب ارسال تجهیزات نظامی در منطقه کاسته شد. بر اساس این نشست، توافق شد تشکیلات غیر قانونی مسلح، خلع سلاح شده و میادین و خیابان ‌ها از سنگرها خالی و همه معترضان به جز آن‌ هایی که مرتکب جنایات سنگین شده اند عفو شوند.

سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه پس از این نشست اعلام کرد: «ما به این توافق رسیدیم که همه طرف ‌های درگیر باید از هرگونه زورگویی و ارعاب و اعمال تحریک آمیز پرهیز کنند. ما همه گونه تجلی افراط گرایی و نژادپرستی و عدم خویشتن داری مذهبی شامل احساسات ضد سامی را قویا محکوم کردیم.»

اما در نشست 17 آوریل، کی یف از خارج کردن یگان های خود از مناطق شرقی امنتاع کرد و آمریکا و اتحادیه اروپا اعلام کردند در صورت بدتر شدن موقعیت آنها در اوکراین، روسیه را با تحریمات جدید تهدید خواهند کرد. آندره کارتونوف رئیس بنیاد اوراسیای جدید روسیه نیز در واکنش به این مسئله عنوان کرده است: «اتخاذ چنین موضعی از شرکای غربی ما، به ویژه واشنگتن توضیحش این است که برداشت آنها از جابجایی نیروها در اوکراین ساده انگارانه است. نمی ‌دانم چرا می ‌گویند که روسیه می ‌تواند به نیروهای اپوزیسیون در اوکراین دستور العمل بدهد و آن ‌ها مطابق آن، دست به اقدام بزنند. ولی ما می ‌دانیم که در دونتسک، خارکف و دیگر مناطق شرق اوکراین، نخبگان سیاسی -  اقتصادی بومی دارای دیدگاه خودشان به زندگی هستند و ممکن نیست ادعا شود که این نیروها دست نشانده روسیه می باشند.»

آنچه در حال حاضر در مورد توان مدیریت بحران توسط دولت کی یف مطرح است این موضوع است که دولت مرکزی به هیچ وجه توان مدیریت آشوب های منطقه ای در مناطق شرقی را ندارد. بنابراین در صورتی که راهکارهای تحریمی غرب علیه روسیه پاسخگو نباشد، سرنوشت شهرهای شرقی اوکراین نیز همانند کریمه خواهد بود. عدم مطرح شدن موضوع کریمه در نشست 17 آوریل نشان داد که دولت های غربی چندان نسبت به مدیریت بحران اشراف کامل ندارند. بنابراین در صورتی که سرنوشت مشابه کریمه برای بخش شرقی اوکراین رخ دهد غرب دچار شکست بزرگتری خواهد شد. از این رو فشارهای فعلی بر روسیه با هدف رسیدن به توافقی سریع و جلوگیری از گسترش ناآرامی ها در اوکراین در دستور کار قرار داده شده است.

 

با این وجود احتمال بروز درگیری مستقیم نظامی در منطقه بسیار دور از ذهن است. زیرا تحولات و اتفاقاتي كه بعد از فروپاشی شوروي بر بستر جنگ سرد جدید میان روسیه و آمریکا روی داده از آستانه تحمل روسیه گذشته و برای غرب نیز به هیچ وجه شرایط و امکان درگیر شدن در یک جنگ غیر قابل کنترل در این منطقه حساس وجود ندارد. جنگ سرد جدید بيشتر در جهت مهار روسيه بوده است كه مي توان به تعدادي از اين رخ دادها و اتفاق ها يعني گسترش ناتو به شرق، استقرار سپر دفاع موشكي آمريكا در شرق اروپا و جنگ بين روسيه و گرجستان در اوستياي جنوبي اشاره كرد. روس ها كه در طول دوران پس از فروپاشی شوروی شاهد پيشروي آمريكا و ناتو در حيات خلوت خویش بوده اند منافع ملي و توازن راهبردي مورد نظرشان را به شدت در خطر می بینند و بحران جدید که این بار در اوکراین شکل گرفته به نوعی نبرد حیثیتی میان روسیه و غرب محسوب می شود.