»پاکدامنی، بهترین عبادت است« کافی، ج 2، ص 7اولین کسی که وارد بهشت می شود، فرد عفیف پاکدامن و اهل عبادت است « بحارالانوار، ج 71 ، صخداوند می فرماید: »ای فرزندان آدم! لباسی براي شما فرستادیم که اندام شما را می پوشاند؛ و مایه زینت شماست؛ اما لباس تقوا بهتر است؛ این ها از آیات خداست، تا متذکر (نعمت هاي او) شوند« سوره اعراف آیه 26خداوند می فرماید» : اي پیامبر! به زنان و دخترانت و نیز به زنان مؤمن بگو خود را بپوشانند تا شناخته نشوند و مورد اذیت قرار نگیرند «سوره احزاب آیه 59خداوند می فرماید» : اي رسول ما! به مردان مؤمن بگو تا چشمها را از نگاه ناروا بپوشانند « سوره نور آیه تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 5
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

سرعت مجاز در پیمودن راه زندگی

تعداد بازدید : 587
سرعت مجاز در پیمودن راه زندگی

نتیجه سستی در عمل

حضرت موسى بن جعفر علیهماالسلام در ضمن سفارش خود به یكى از فرزندانش فرمود: بپرهیز از تنبلى و سستى كه آنها تو را از نصیب دنیا و آخرتت محروم مى‏گردانند. پیغمبر اكرم(صلی الله علیه و آله) در ضمن سفارش خود به امام على علیه السلام فرمود: اى على! مزاح و شوخى نكن كه ارزش و آبرویت مى‏رود، و دروغ نگو كه نور (چهره‏ات) مى‏رود، و از دو خصلت پرهیز كن: از سستى و تنبلى اگر سستى و بى‏تابى كنى نمى‏توانى در راه حق شكیبا باشى، و اگر تنبلى كنى حقى را نمى‏توانى اداء كنى، یا على! هر كه سستى و بى‏تابى بر او چیره شود آسایش و راحتى از او رخت مى‏بندد.(جهاد النفس وسائل الشیعة/ترجمه صحت/ 297) امام صادق علیه السّلام فرمودند: اگر خداوند پاداش می دهد پس تنبلى براى چیست! (ایمان و كفر(ترجمه الإیمان و الكفر بحارالأنوار)/ ج‏2/ 592) 

امیر مۆمنان علیه السلام فرمود: سستى و تنبلى، آخرت را تباه مى‏كند. و نیز فرمود: هر كس تنبلى و سستى‏اش مداومت یابد، آرزویش ناكام و عملش زشت خواهد شد. ابوصالح مى‏گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: با مردم با انصاف رفتار كن [حق مردم را به طور كامل پرداخت كن‏]؛ در اموالت با دیگران مثل خودت رفتار كن.

آنچه براى خود مى‏پسندى، براى دیگران بپسند؛ خدا را بسیار یاد كن و از تنبلى و دلتنگى بپرهیز. همانا پدرم این‏گونه به من سفارش مى‏كرد و پدرش نیز به وى به این مطلب و به نماز شب سفارش مى‏كرد. هر گاه تو تنبلى كنى، حق خداوند را بجا نمى‏آورى و اگر دلتنگ و افسرده گردى، حق كسى را نمى‏پردازى. محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام روایت مى‏كند كه فرمود: من كسى را كه در كار دنیایش تنبل باشد، دشمن دارم.

هر كس در كار دنیایش كسل و بى‏حال باشد، در كار آخرتش بى‏حال‏تر خواهد بود.(منابع فقه شیعه (ترجمه جامع أحادیث الشیعة) / ج‏22 / 159) حضرت علی علیه السلام فرمود: هر كس تن به سستى دهد، حقوق را پایمال كند، و هر كس سخن چین را پیروى كند دوستى را به نابودى كشاند (نهج البلاغه/ ترجمه دشتی/ حكمت 239) و درود خدا بر او، فرمود: آن كس كه در عمل كوتاهى كند، دچار اندوه گردد  و آن را كه از مال و جانش بهره‏اى در راه خدا نباشد خدا را به او نیازى نیست.(همان/ حكمت 127) از این رو موارد زیر را می توان از نتایج تنبلی و سستی در عمل برشمرد: بی‌نصیب گشتن از دنیا و آخرت، اداء نکردن حق، سلب آسایش و راحتی، اندوه و افسردگی، تباه شدن آخرت، زشتی عمل و ناکامی در آرزوها.

امیر مۆمنان علیه السلام فرمود: سستى و تنبلى، آخرت را تباه مى‏كند.و نیز فرمود: هر كس تنبلى و سستى‏اش مداومت یابد، آرزویش ناكام و عملش زشت خواهد شد. ابوصالح مى‏گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود:با مردم با انصاف رفتار كن [حق مردم را به طور كامل پرداخت كن‏]؛ در اموالت با دیگران مثل خودت رفتار كن

هشدار از شتابزدگى

علاوه بر نهی سستی و تنبلی در عمل شتابزدگی و عجله در انجام امور زندگی نیز فراوان نهی شده است از آن جمله حضرت علی علیه السلام می‌فرمایند: مبادا هرگز در كارى كه وقت آن فرا نرسیده شتاب كنى، یا كارى كه وقت آن رسیده سستى ورزى، و یا در چیزى كه (حقیقت آن) روشن نیست ستیزه جویى نمایى و یا در كارهاى واضح و آشكار كوتاهى كنى! تلاش كن تا هر كارى را در جاى خود، و در زمان مخصوص به خود، انجام دهى.(نهج البلاغه/ترجمه دشتى/ نامه 53)

عجله و شتابکاری به این معناست که آدمی به مجرد آنکه امری به خاطر او خطور کرد اقدام بر آن نماید بدون آنکه اطراف آن را ملاحظه نماید و در عاقبت آن تأمل کند. از رسول اکرم صلی الله علیه مروی است که عجله کار شیطان است و مکرر به تجربه رسیده است که هر امری که بی تأمل از انسان سرزد باعث خسران و زیان و فاعل آن نادم و پشیمان می‌شود و همین در مذمت این صفت بس است که هر عجول سبکی در نظرها خوار و در دلها بی‌وقع و بی‌اعتبار است و باعث کلی، در فروختن دین به دنیا و معاوضه کردن نعیم آخرت و پادشاهی ابد به مزخرفات این عاریت سرا شتابکاری و عجله است. راه علاج آن این است که یاد فساد و سوء عاقبت آن کنی و متذکر آن شوی که باعث سبکی و خفت و بی قدری و ذلت در نظر مردمان است و موجب ندامت و پشیمانی است پس متذکر شرافت ضد آن، که وقار و طمأنینه است گردی و بدانی این صفت اولیا و انبیاست و با خود قرار دهی که دیگر هیچ فعلی را بی تأمل نکنی تا عادت تو شود و صفت خبیث عجله از تو رفع شود.