تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

حضور مردم در انتخابات، لبیك به رهبری است

تعداد بازدید : 941

حضور مردم در انتخابات، لبیك به رهبری است

زهره طبیب زاده در همین رابطه معتقد است كه انتخابات ایران پدیده كاملا منحصر به فردی است و نمی‌شود وضعیت انتخابات را تا پس از پایان روز رای‌گیری به درستی حدس زد چرا كه این مردم هستند كه در این انتخاب دخیل‌اند نه دولت.

 

مشروح گفت‌و‌گوی تبیان با زهره طبیب زاده را در زیر می خوانید:

 به نظر شما در فاصله چند روز مانده به برگزاری انتخابات چقدر مردم در جریان برنامه‌های كاندیداها قرار گرفته‌اند و رای و نظرشان مشخص شده است؟

كسانی كه در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری این دوره تایید صلاحیت شدند تا حدود زیادی به دلیل اینكه افراد پرسابقه و باتجربه‌ای بودند مردم با عملكرد آنها در دولت و مجلس آشنا هستند و پیشینه افراد را می‌دانند. همچنین با توجه به شفاف شدن مواضع جریانات سیاسی اینكه هر نامزد متعلق به كدام گرایش سیاسی است برای مردم كاملا مشخص است اما تنها چیزی كه باقی می‌ماند تغییرات و نوسانات موجود در شخصیت این افراد است. كاندیداها كسانی هستند كه در سال‌های گذشته صاحب مسئولیت‌هایی در نظام بوده‌اند و ممكن است در این سال‌ها تغییر در نظام فكری‌شان اتفاق افتاده باشد كه این برای مردم روشن نبود.

تاثیر برنامه‌های تلویزیونی و مناظره‌های هشت كاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری را در تبیین نظرات آنها و آگاهی‌بخشی به مردم چطور ارزیابی می‌‌كنید؟

مناظره‌ها فرصت بسیار خوبی بود تا مردم به صورت ارزان و راحت بدون اینكه از منزل‌شان بیرون بیایند بتوانند از این فرصت استفاده كنند و راحت‌ترین شكل ارتباط با كاندیداها را داشته باشند. برنامه‌ها آنقدر متنوع بود و فضای گفت‌وگو برای كاندیداها آنقدر باز بود كه به نظر می‌رسد اگر افراد با دقت پیگیری می‌كردند دید نسبی قابل قبولی برای آنها ایجاد می‌شد. همچنین مناظره‌ها از حیث اینكه توانایی، قدرت سخن‌وری، حضور ذهن و برخورد با چالش‌ها را از سوی كاندیداها نشان می‌داد موجب شناخت نسبی مردم شد. البته در این میان چیزی كه برای مردم قابل دستیابی نیست عمق نحوه عملكرد اجرایی نامزدهاست. یعنی ممكن است كاندیدایی در سخن چیزی بگوید اما در عمل متعهد به آن نباشد. مثلا ممكن است كسی از پول نامشروع برای كارهای تبلیغاتی خود استفاده كند اما در بیان دم از عدالت و عدم دست‌اندازی به بیت‌المال بزند. طبیعتا این اطلاع برای مردم حاصل نمی‌شود و نقطه ضعف در همین است كه شناخت واقعی و اصولی نسبت به ماهیت واقعی نامزدها در اختیار مردم قرار نمی‌دهد. صداوسیما هم طبعا نمی‌تواند به نقد حوزه عملكردی افراد بپردازد و در این زمینه فقر شناختی برای مردم وجود دارد.

مناظره‌ها فرصت بسیار خوبی بود تا مردم به صورت ارزان و راحت بدون اینكه از منزل‌شان بیرون بیایند بتوانند از این فرصت استفاده كنند و راحت‌ترین شكل ارتباط با كاندیداها را داشته باشند.

با توجه به فضای كلی جامعه در آستانه انتخابات فكر می‌كنید بیشتر مردم به سمت كدام یك از كاندیداها گرایش دارند؟


این مساله را نمی‌توان اینطور بیان كرد چرا كه احتیاج به نظرسنجی‌های بسیار دقیق علمی و میدانی دارد. برخی از كاندیداها به یك شهر سه میلیون نفری سفر می‌كنند و ممكن است 300 هزار نفر در حمایت از او تجمع كنند و به نفعش شعار بدهند اما این ملاكی نیست كه مردم از آن فرد حمایت می‌كنند یا نه. در واقع این سبك برخورد تبلیغاتی لزوما بیانگر محبوبیت كاندیداها نیست. انتخابات ایران هم پدیده كاملا منحصر به فردی است و نمی‌شود وضعیت انتخابات را تا پس از پایان روز رای‌گیری به درستی حدس زد چرا كه واقعا نظر مردم در این انتخابات جریان دارد و دستگاه‌های دولتی در آن ورودی ندارند. برخلاف كشورهایی مثل آمریكا كه انتخابات در آن كاملا مسیر مشخصی دارد و تقریبا معلوم است كه از بین دو كاندیدای دموكرات و جمهوری‌خواه چه كسی رای بیشتری می‌آورد اما در ایران چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد. نظیرش را هم در سال 84 دیدیم كه یك دفعه ورق توسط مردم برگشت و كسی انتخاب شد كه اصلا قابل پیش‌بینی نبود. وظیفه ما این است كه كاندیداهای اصلح را به جامعه معرفی كنیم و در جهت شناخت واقعی‌تر مردم نسبت به آنها تلاش كنیم. باقی امور به دست مردم است و تبعات این انتخابات نیز به دوش مردم خواهد بود.

بین سه گرایش اصولگرا، اصلاح‌طلب و مستقل كه در این انتخابات حضور دارند كدام یك زمینه رای بیشتری بین مردم دارند؟

این تقسیم‌بندی را به این مفهوم قبول ندارم زیرا خیلی از كسانی كه به نام مستقل در انتخابات حضور یافته‌اند دقیقا گرایشی اصلاح‌طلبانه دارند و در مناظره‌ها دیدیم كه فرقی بین كسی كه مارك اصلاح‌طلبی خورده با كسی كه مستقل خوانده می‌شود وجود ندارد. یا اینكه ممكن است كسی اصولگرا باشد اما وقتی از هر ابزار مالی برای رسیدن به نتیجه استفاده می‌كند چه فرقی با اصلاح‌طلب دارد.

باید در این انتخابات شركت كنند زیرا این سازوكار دموكراتیك در هیچ كدام از كشورهای منطقه وجود ندارد و بیداری اسلامی برای این اتفاق می‌افتد كه مردم حق رای داشته باشند.

مشاركت مردم را در انتخابات پیش‌رو چطور پیش‌بینی می‌كنید؟

فكر می‌كنم مردم به دلیل اطاعتی كه از ولایت دارند و قداستی كه برای مقام معظم رهبری قائل هستند با توجه به تاكید وتشویق ایشان به حضور گسترده به ایشان لبیك خواهند گفت چنانچه تجربه این را نشان داده است. ممكن است مردم نسبت به كاندیداها حساسیت خاصی نداشته باشند اما كسانی كه كمترین عرق ملی و اعتقادی داشته باشند در انتخابات حاضر می‌شوند. هر كس هم در این عرصه حضور نیابد به خودش لطمه زده زیرا فرصت انتخاب را از خود سلب كرده است. در این انتخابات همه گرایش‌ها در چارچوب نظام حضور دارند و كسی نمی‌تواند بگوید فرد متناسب با دیدگاه او در انتخابات حاضر نبوده است. كسانی كه متدین و متعهدند حضور در انتخابات را یك تعهد شرعی می‌دانند و كسانی هم كه معتقد به ناسیونالیسم هستند به خاطر استقرار یك دموكراسی در این انتخابات حاضر می‌شوند. همه باید در این انتخابات شركت كنند زیرا این سازوكار دموكراتیك در هیچ كدام از كشورهای منطقه وجود ندارد و بیداری اسلامی برای این اتفاق می‌افتد كه مردم حق رای داشته باشند. در جمهوری اسلامی هم شركت در انتخابات یك حق و تكلیف است و هر كس به این تكلیف عمل كند پیش خدا ماجور است و در دنیا هم بهره‌ای از آن خواهد برد.