تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

«چ» تکنیکی‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران

تعداد بازدید : 1068
«چ» تکنیکی‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران

«چ» تکنیکی‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران، عمیق‌ترین فیلم سینمای حاتمی‌کیا هم هست:

1- نزدیک‌ترین قرائت به دسته دستمال سرخ‌ها وقتی بود که «داوود» با «روبان قرمز» مرز آرمان‌گرایی خود با دیگران را مشخص می‌کرد. آرمان‌گرایی مرزدار اصغر وصالی و یارانش در مقر سپاه در شهر پاوه از همین جنس بود. جنسی که ابراهیم حاتمی‌کیا گفت من دسته آن‌ها را خیلی خوب می‌شناسم و با دیدگاه‌ها و نظرات آنان آشنایی دارم. اصغر وصالی‌ها را درک می‌کرد. مرزبندی او جدی بود و تعریف شده. از همان اول با تیمسار فلاحی‌های ارتش کنار نمی‌آمد و تکلیفش با آن‌ها مشخص بود. هر چند که فلاحی‌ها بارها حاضر باشند هزینه تمرد از دستورات نظام شاه را بدهند. آن‌ها تا آخر هم اجازه ندارند وارد ناحیه مرزبندی شده آرمان‌گرایانی از جنس دستمال‌سرخ‌ها شوند. دستمال‌سرخ‌ها هنوز هم هستند. مانند وصالی‌ با علاقه و احساسات پای پرچم خمینی ایستاده‌اند و اگر لازم شود حاضرند بکشند و کشته شوند. جایی می‌رسد که روحیه آن‌ها با دید چمران هم کنار نیاید.

2- «دکتر عنایتی» عضو انجمن‌های اسلامی دانشجویان در آمریکا، دوست نزدیک دکتر چمران. آرمان‌گرای افراطی، آرمان‌گرای پرهزینه و خشونت‌طلب. درست مقابل دستمال‌سرخ‌ها.  «جمعه»ی افغان هم مقابل داوود ایستاده بود. برای نابودی‌اش بارها با او درگیر شد. عقل‌گرایی چمران نمی‌توانست به راحتی مقابل شور، هیجان و حتی خشونت عنایتی برای رسیدن با آرمانش بایستد. حاتمی‌کیا دوست داشت شخصیت عنایتی به قدری قدرتمند باشد که چمران برای پاسخ منطقی به او به زحمت بیافتد. کیانیان، هرچند مشهدی بود اما دیالوگ‌های«جمعه» را بدون لهجه می‌گفت؛ نمی‌خواست منطق جمعه قربانی لهجه او شود. قدرت دشمن باید واقعی نشان داده می‌شد، دشمن ضعیف اولین تهدید برای قهرمان حاتمی‌کیا بود.

3- «هانا» با همسری از دسته دستمال‌سرخ‌ها و برادری از یاران عنایتی به دنبال «زندگی» همان جایی ایستاده بود که «محبوبه» در روبان قرمز. او، همسر و برادرش را باهم می‌خواست. آرمان‌خواهی آن‌ها را تهدید زندگی‌اش می‌دانست. محبوبه هم زندگی می‌خواست. زندگی بدون آرمان. باقی ماندن داوود در آرمان‌های گذشته و آرمان‌های در آینده‌یِ جمعه، دردسر محبوبه بود. محبوبه و هانا هر دو ناکام ماندند. معشوق‌ها و محبوب‌های آرمان‌گرای آن‌ها از بین رفتند. چمران در «چ» مخالف زندگی بدون آرمان بود. هانا برای همین از او متنفر بود.

4- چمران به روایت حاتمی‌کیا مخالف زندگی نبود. به زمین آورده شده بود تا او هم زندگی داشته باشد. خانواده داشته باشد و فیلم‌هایش دلخوشی روزهای تنهایی‌اش باشد. چمران در «چ» فیلم‌ها را پاره کرد. چمران زندگی در آمریکا، زندگی بدون آرمان را نمی‌خواست. آرمان‌گرایی چمران در «چ» با آرمان‌گرایی‌های وصالی و عنایتی فرق داشت. آرمان‌گرایی چمران عقلانی - عقلایی بود. حاتمی‌کیا گفته که فهم خود از چمران را روایت می‌کند. چمرانِ «چ»، منتقدِ جدیِ عنایتی او را دعوت به صلح می‌کرد اما حاتمی‌کیا گفته بود اگر لازم شود که شد چمران هم اسلحه به دست می‌گیرد که گرفت. چمران، هرچند از وصالی‌ها برای مقاومتشان تقدیر می‌کرد اما از دستمال‌سرخ‌ها می‌خواست دایره را بازتر کنند تا تیمسار فلاحی‌ها هم در آن جا شوند. دستمال‌سرخ‌ها که برای دفاع از مردم آمدند با تند شدن‌ها و عصبیت‌ها مردم را از مقر بیرون نکنند یا روبروی آن‌ها نایستند. چمران در «چ»، حاضر بود از جان خود بگذرد. برای نجات «هانا»، هانایی که زندگی بدون آرمان را می‌خواست. او را تشویق می‌کرد، آرمان‌گرا باشد در پرستاری از دستمال‌سرخ‌ها. در حمایت از برادرش او را آزاد گذاشت آنقدر که خودش به نتیجه‌ی چمران برسد. نتیجه‌ای که چمران را از آمریکا به لبنان و از آنجا به پاوه کشانده بود. صلح حداکثری از «آرمان‌گرایی عقل‌گرایانه» چمران بیرون می‌آمد. آرمان‌گرایی به شیوه چمران، صبر و سعه صدر می‌خواهد.

آخر: حاتمی‌کیا همان‌طور باقی ماند.