تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

بن‌بست «دانشگاه» بر سر راه ازدواج دختران دانشجو

تعداد بازدید : 1372

بن‌بست «دانشگاه» بر سر راه ازدواج دختران دانشجو

بالا رفتن سن ازدواج در میان جوانان و به ویژه دختران از جمله موارد و موضوعاتی است که در سال‌های اخیر به طور جدی به دغدغه برخی مسئولان فرهنگی و خود خانواده‌های ایرانی تبدیل شده و هر نهاد و سازمانی هم علل و عوامل این مساله را از دیدگاه خود بررسی می‌کند و نهایتا نیز اقدام به انتشار راهکارهای عملی می‌پردازد.

در این میان، دختران دانشجو را باید یکی از اصلی‌ترین گروه‌های اجتماعی که درگیر این مشکل بزرگ هستند دانست؛ چرا که علاوه بر بالا بودن تعداد دانشجویان دختر در ایران، موانع و مشکلات بسیار زیادی بر سر راه تشکیل خانواده این افراد وجود دارد؛ مشکلاتی که سبب شده تا نهادهای آمارگیری مدعی نرخ بالای دختران مجرد در میان دانشجویان باشند.

اما واقعا مشکل و مانع اصلی در راه ازدواج به موقع، صحیح و مناسب دختران دانشجو چیست؟ پاسخ به این سؤال مهم را باید در مسائل زیر جستجو کرد:

1- شکل‌گیری روابط دوستانه با جنس مخالف و احساس عدم نیاز به ازدواج

بزرگترین آسیب و آفت حال حاضر فضای دانشجویی کشور را باید اختلاط نامناسب و هرج و مرج‌گونه دختران و پسران دانشجو دانست که سبب شده تا نوعی سهل‌انگاری مذهبی در میان دانشجویان ایجاد شود و این روابط عادی تلقی شود؛ روابطی که در صورت گسترش می‌تواند منجر به دامنه‌دار شدن ذهنیات مشترک و نهایتا القای تامین ظاهری نیازهای طرفین به یکدیگر شود که این مساله منجر به کاهش تمایل به ازدواج خواهد شد.

زمانی که دختری می‌بیند می‌تواند رفت و آمدهای اجتماعی و تفریحی خود و معاشرت‌های خود را با گروهی از پسران انجام دهد بدون اینکه مسئولیتی بر دوش داشته باشد، یقینا زیر بار مسئولیت زندگی مشترک نخواهد رفت و مزیت‌های ازدواج را نیز در همان ارتباطات دوستانه با جنس مخالف جستجو می‌کند.

2- طولانی شدن دوران تحصیل

از آنجایی که در حال حاضر تعداد زیادی از جوانان ایرانی به دانشگاه می روند و دوران تحصیل تقریباً از 12 سال به 16 سال رسیده است، طبیعی است که این گروه دیرتر به استقلال شغلی و مالی می رسند. تا چند سال پیش تعداد زیادی از دختران زمانی که تحصیلات دبیرستانی خود را به پایان می رساندند، ازدواج می کردند و بسیاری از پسران هم بعد از گرفتن دیپلم جذب بازار کار شده و به حرفه مورد علاقه شان می پرداختند. اما اکنون به دلیل مسایلی چون رواج مدرک گرایی، نیاز به تخصص بالاتر برای یافتن شغل مناسب، کمبود امکانات شغلی برای جوانان پس از فراغت از تحصیل، چشم و هم چشمی خانواده در زمینه تحصیلات فرزندان و... طیف وسیعی از جوانان خواهان ادامه تحصیل در مقاطع تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) هستند. 

ادامه تحصیل به خودی خود منافاتی با ازدواج ندارد. بسیاری از افراد موفق بعد از ازدواج به تحصیل خود ادامه داده اند و این مورد به ویژه در مورد زوجینی که با هم درس می خوانند مشهود است. اما ادامه تحصیل در سنین بالا پیامدهایی دارد که می تواند روی تصمیم جوانان در مورد ازدواج تأثیر بگذارد. یکی از مواردی که ادامه تحصیل را به صورت مانعی برای ازدواج درمی آورد، شاغل نبودن دانشجویان است. جوانانی که در حال تحصیل در دانشگاه (به ویژه در مقاطع تکمیلی) هستند، معمولاً به بلوغ شناختی لازم برای ازدواج دست یافته اند، اما بلوغ اقتصادی آنها به دلیل اشتغال به تحصیل به تأخیر افتاده است.

 در این زمینه می‌توان گفت با توجه به اینکه ازدواج های دانشجویی توسط دولت ترغیب می شود، تخصیص اماناتی نظیر وام های دانشجویی ازدواج، فراهم کردن مسکن ارزان برای دانشجویان متأهل، فراهم کردن امکان اشتغال و... می تواند به پیشرفت این طرح کمک کند. از طرف دیگر لازم است که خانواده ها نیز در حد توان، فرزندان جوان خود را از نظر مالی حمایت کنند. در میان گذاشتن شرایط با طرف مقابل نیز موجب می شود که وی با آگاهی وارد زندگی مشترک شده و بهتر با کاستی های اول زندگی کنار بیاید.

3- بیکاری یا نداشتن ثبات شغلی

یکی دیگر از موانع دختران جوان در راه ازدواج، بیکاری یا نداشتن امنیت شغلی از سوی پسران است. امروزه با توجه به رکود اقتصادی جهانی، نرخ بیکاری در همه جوامع، به ویژه جوامع در حال توسعه از جمله ایران افزایش یافته است. کاهش فرصت های شغلی در بخش دولتی و همچنین افزایش میزان اشتغال زنان با حقوق و مزایای پایین تر از مردان، موجب بیکاری بسیاری از مردان جوان که نان آور اصلی خانواده محسوب می شوند، شده است. بعضی از جوانان نیز با اینکه ممکن است در حال حاضر درآمد خوبی داشته باشند، به دلیل نامطمئن و مبهم بودن آینده شغلی شان، می ترسند نسبت به ازدواج اقدام کنند. 

از طرف دیگر دختران جوان که موافق تساوی حقوق زن و مرد هستند و معتقدند که زنان، مانند مردان حق ادامه تحصیل و کار کردن دارند، نوبت به خرج و مخارج زندگی که می رسد، یک مرتبه سنتی می شوند و یادشان می افتد که همه هزینه های زندگی به عهده مرد است و آنها نباید حقوقشان را در خانه خرج کنند.

4- جهیزیه سنگین

یکی دیگر از مسایل مالی و اقتصادی که باعث می شود تعدادی از دختران ازدواج خود را به تأخیر بیندازند، عدم استطاعت مالی خانواده برای تهیه جهیزیه است. رسم بردن جهیزیه که به منظور کمک به جوانان برای شروع یک زندگی جدید ایجاد شده، در حال حاضر به دلیل چشم و هم چشمی به یک معضل اساسی برای دختران و خانواده های آنها تبدیل شده است. بسیاری از خانواده هایی که چند فرزند دختر با اختلاف سنی کم دارند، ممکن است به خاطر همین مسأله به یک خواستگار مناسب جواب منفی بدهند. از طرف دیگر تحت فشار گذاشتن پدر خانواده برای فراهم کردن جهیزیه سنگین، نه تنها مشکلی را حل نمی کند، بلکه موجب افزایش مشاجرات خانوادگی و برهم خوردن آرامش زندگی نیز می شود.

 در این زمینه بهترین راهکار در این مورد تغییر دادن دیدگاه خانواده هاست. خانواده ها باید این مطلب را مدنظر داشته باشند، که آنها وظیفه ندارند هنگام تهیه جهیزیه تمام احتیاجات فرزندان خود را تأمین کنند. بلکه فراهم کردن اقلام اساسی زندگی کافی است. این کار به فرزندان فرصت می دهد تا نسبت به زندگی خود احساس مسئولیت کرده و نسبت به رفع آن اقدام کنند.

5- عدم حمایت خانواده ها

با توجه به مسایل و مشکلات جوانان امروزی، حمایت خانواده ها در امر ازدواج امری ضروری است. اگر والدین احساس می کنند که فرزندشان به بلوغ عقلانی رسیده است و دارای حداقل شرایط ازدواج نیز هست، لازم است که در حد توان به او کمک کنند. بعضی از والدین تصور می کنند فرزندشان نباید تا وقتی که تحصیلش تمام نشده یا شغل مناسبی پیدا نکرده ازدواج کند. 

بهتر است که در زمان ازدواج تحصیلات فرد خاتمه یافته و شغلی مناسب و اندکی پس انداز برای شروع زندگی داشته باشد، اما اگر جوانان بخواهند همه این شرایط را کسب کنند، باید ازدواج خود را تا حدود 40 سالگی به تعویق بیندازند و در این سن و سال هم تعداد انتخابهای فرد برای ازدواج کاهش می یابد و هم اینکه ممکن است خود وی دیگر تمایل چندانی به ازدواج نداشته باشد. از طرف دیگر فاصله سنی خیلی زیاد بین والدین و فرزندان نیز توصیه نمی شود.