تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

زیر پوست شهر چه خبر است؟

تعداد بازدید : 1253
زیر پوست شهر چه خبر است؟
وقتی آینده نوجوانان اسیر قمار در گیم نت می شود.
امروزه اگر يك نوجوان را به بازي ‌هاي زمان نوجواني ‌تان دعوت ‌كنيد، گويي حرف خنده‌ داري به او زده‌ ايد.

امروزه اگر يك نوجوان را به بازي ‌هاي زمان نوجواني ‌تان دعوت ‌كنيد، گويي حرف خنده‌ داري به او زده‌ ايد. نوجوانان دهه هفتادي و هشتادی، ديگر بازي ‌هايي چون عمو زنجيرباف، يك‌ قل‌‌دو‌قل، بالا‌بلندي ‌ها يا تيله ‌بازي را فقط در حد يك نوستالوژي مي‌ دانند و مادران و پدرانشان را كه اين بازي‌ ها را انجام مي‌دادند به سخره مي‌گيرند. آن ‌ها باور ندارند با اين بازي ‌ها ساعت‌ها سر نوجوانان دهه پنجاهي و شصتي گرم بود. دليل اين طرز فكر هم پيشرفت تكنولوژي است. وقتي نوجوان دهه هفتادي ساعت ‌ها پاي اينترنت و بازي‌هاي رايانه ‌اي مي ‌نشيند و از هيجان بازي دلش مي ‌تپد چطور انتظار داريد برود در كوچه و گل كوچك و خاله بازي كند؟!

کودکان امروز برخلاف کودکان دیروز، زندگی بسیار متفاوتی دارند و این تفاوت به روشنی در نوع و شیوه بازی کردن آن ‌ها ديده مي ‌شود. اگر دقت كرده باشيد امروز ديگر پسر همسايه، دوست صميمي كودك ما نيست؛ بلكه پلی ‌استیشن جاي اين دوست را گرفته و آن ‌ها هر روز به دنبال بازي خشن ‌تر مي‌گردند به همين جهت نوجوانان و جوانان امروز يك پايشان در اتاق و پاي ديگرش در كافي‌ نت يا گيم‌ نت است.

به گزارش محراب نیوز، گیم نت ها که روزانه پذیرای تعداد قابل توجهی از افراد به ویژه جوانان و نوجوانان است، این روزها به پاتوقی برای قمار تبدیل شده است! برای درک بهتر این موضوع کافیست سری به گیم نت ها بزنیم تا ببینیم جوانان و نوجوانان چگونه بر سر بازی رایانه ای شرط های کلان می بندند و سرمایه های خود و والدین را به آسانی خرج می کنند و از سوی دیگر سرمایه گران سنگ زمان را پشت رایانه های گیم نت ها هدر می دهند. بازی هایی مانند کانتر و یا “pes”  از جمله بازی هایی هستند که به دلیل آن که با استفاده از کارت های شبکه می توان از آنها به صورت چند نفره وهمزمان استفاده کرد به صورت مشترک و چند نفره بر سر برد و باخت در آن ها شرط بندی می شود.

عکس هایی پر از تصاویر خشونت آمیز بر دیوارها نصب شده است

به یکی از گیم نت های مرکز شهر تهران سری می زنیم. در ورودی آن دو پسر بچه تقریبا 8 ساله ایستاده اند و با الفاظی یکدیگر را صدا می زنند که شاید برای بچه ای با سن اینها کمی بیان این حرف ها دور از انتظار باشد. کمی آنسوتر درست به فاصله چند قدمی این دو پسر بچه، سه پسر نوجوان را می بینم که شاید به سنشان به زور به 16 برسد. سیگار می کشند و عکس هایی را در موبایل هایشان به هم نشان می دهند که از نوع حرف زدنشان به راحتی می وانی بفهمی محتوای این عکس غیر اخلاقی است.

وارد گیم نت می شوم. حدود 20 رایانه روبروی هم چیده شده و فضا بسیار کم نور است. آنقدر سر  صدا زیاد است که صدا به صدا نمی رسد. عکس هایی پر از تصاویر خشونت آمیز بر دیوارها نصب شده. پسران 7 تا 20 ساله در اینجا حضور دارند و مشغول بازی هستند. همدیگر را با الفاظ بسیار زشت صدا می کنند و ابایی از این موضوع ندارند.

بر سر برد این بازی 500 هزار تومان شرط گذاشته اند

در این میان دو گروه 5 نفره تشکیل شده اند که در حال بازی کانتر (یک بازی رایانه ای رزمی) هستند. برخی اوقات با هم درگیر می شوند و فضای گیم نت را متشنج می کنند. از پسر بچه تقریبا 10 ساله ای که در نزدیکی من است می شنوم که آن ها بر سر برد این بازی 500 هزار تومان شرط گذاشته اند.

یک ساعت از بازی می گذرد و هر لحظه اضطراب و نگرانی بچه های این دو گروه بیشتر می شود. بالاخره بعد از دو ساعت بازی تمام می شود وگروه برنده مشخص می گردد و گروه بازنده هرکدام 100 هزار تومان را از جیب در می آورند و به سرگروه می دهند و سرگروه نیز این پول را به گروه برنده می دهد و می گوید "حرامت باشه" مسئول گیم نت نیز با خیالی آسوده مشغول خواندن روزنامه است دخلش را پر می کند.

از این و اون پول قرض می گیرم میام اینجا شاید یه پول کلان تر بهم برسه

یکی از این پسرها که از گروه بازنده است سیگارش را روشن می کند و به بیرون از کافی نت می رود هیچکدامشان حال و حوصله ندارند برای همین به سراغ برنده ها می روم. یکی از آن ها می گوید روزانه 6 تا 7 ساعتم را در گیم نت می گذرانم و همیشه پای ثابت قمار در گیم نت هستم.؛ اما الان نمی دانم چه شده که هر روز می بازم باور کنید چند روزه همش دارم از این و اون پول قرض می گیرم میام اینجا شاید یه پول کلان تر بهم برسه"

او ادامه می دهد: پسر تقریبا 25 ساله ای را که در گوشه ای از گیم نت مشغول بازی است نشانم می دهد و می افزاید: "وحید پاتوق های قمار را توی گیم نت راه انداخت، الانم گروه ها را اون می چینه هر کی برنده بشه باید یه سهمی بهش بده ولی خودش هیچوقت وارد این بازی ها نمیشه"

کاری از دست ما بر نمی آید

مسئول گیم نت هم می گوید کاری از دست ما بر نمی آید، اینها بچه نیستند نمی توانیم چیزی به آن ها بگوییم. یکبار با یکی از این گروه ها برخورد کردم همه گیم نت را به هم زدند و کلی خسارت به من وارد شد. اینها مار خورده اند و افعی  شده اند. خیلی شر هستند و من می ترسم چیزی بگویم. اکثرا چاقو دارند. یک گروه ثابت تقریبا 40 نفره هستند که می آیند بازی می کنند و می روند. من هم پول استفاده از گیم نت را می گیرم و به چیز دیگری کار ندارم.

در حال خروج از گیم نت هستم که دو نوجوان تقریبا 11 ساله با هم درگیر می شوند و فضای گیم نت به هم می ریزد...

شرط بندی و قمار یکی از ناهنجاری های دینی و اجتماعی است که علاوه بر حرمت در احکام دینی، همواره در جامعه ایرانی هم مضمون و ناپسند شمرده می شود. در حقیقت، از دست دادن اموال و به دست آوردن سرمایه بدون زحمت و وارد آوردن خسارت به دیگران تنها یکی از مسائلی است که باعث شده شرط بندی در اسلام و جامعه ما به عنوان یک امر خلاف و زشت معرفی شود. طی یکسال گذشته سوژه قمار قماربازان از پاسور، شطرنج و تخته تغییر صوری یافته و به قول این افراد، مدرن شده است. در گذشته قماربازها همیشه این کار را پنهان از چشم دیگران انجام می دانند چرا که جامعه ایرانی به این افراد به عنوان افرادی لاابالی و سربار اجتماع نگاه می کرد و کماکان می کند. فرد قمار باز نه تنها کار تولیدی انجام نمی دهد بلکه در بسیاری از مواقع باعث از بین رفتن سرمایه و هدر رفتن سرمایه های اقتصادی و اجتماعی است.اما موضوع قابل توجه، تیپ و نوع افراد قمار باز در گذشته بوده است که همیشه به عنوان لمپن های جامعه مطرح بوده اند وحتی نوع رفتار و شخصیت آنها با دیگران تمایز داشته؛ به نوعی که از دیگر افراد جامعه قابل تشخیص بودند اما نکته قابل تامل این است که قماربازان جدید رایانه ای نه مانند گذشته، لمپن های محله هستند و نه قمربازان حرفه ای که دائم به دنبال تیغ زدن دیگران بودند بلکه بسیاری از آنها نوجوانان و جوانان کم سن و سالی هستند که اسیر این شرط بندی ها شده اند.

سوق دادن افراد به سمت استفاده از حقه ها و حیله های جدید

دکتر مسعود کوثری استادیار و مدیرگروه ارتباطات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی تهران در مورد آسیب های قمار رایانه ای در گیم نت ها به محراب نیوز می گوید: تکرار شرط بندی و اصرار براین کار به ویژه در بازی های رایانه ای به تدریج سبب به وجود آمدن روحیات خاصی در افراد می شود که یکی از آنها میل شدید افراد به برنده شدن به هر قیمت است! این موضوع باعث می شود که افراد به سمت استفاده از حقه ها و حیله های جدید سوق پیدا کنند که همین موضوع باعث به وجود آمدن جرم و بزه در آن ها می شود.

افسردگی در انتظار نوجوانانی که در گیم نت قمار می کنند

کوثری ادامه داد: از سوی دیگر ناکامی های متعدد وشکست های پیاپی باعث به وجود آمدن افسردگی در افراد و درنتیجه انزوای آنها از جامعه می شود که این آغاز بحران های روانی دیگری در آنها خواهد بود.

 وی همچنین معتقد است که اعتیاد تدریجی به این بازی ها باعث می شود که آنها به این بازی ها به عنوان دوست مصنوعی خود نگاه کنند که این موضوع سبب فاصله گرفتن از رفتار استاندارد اجتماعی، عدم پاسخگویی به انتظارات اجتماعی و درنهایت ناکارآمدی اجتماعی آنان می شود.

بازی ها منتقل کننده سبک زندگی هستند

این استاد دانشگاه به عوارض بازی های رایانه ای واردانی اشاره می کند و ادامه می دهد: بازها فضارسانه هستند و فضا رسانه یعنی هم مثل رسانه عمل می کنند و هم مانند یک فضای اجتماعی و تعاملی رفتار می کنند.

وی می افزاید: از نظر کارکرد رسانه ای می توانیم بگوییم بازی ها منتقل کننده محتوا هستند و در فضای تعاملی بازی ها، تعامل میان شخص ها و بازی با فصای بازی وجود دارد که به لحاظ محتوایی و تعاملی می توانند منتقل کننده سبک زندگی باشند.

کوثری تصریح می کند: خشونت به عنوان مهمترین آسیب بازی های رایانه ای شناخته می شود از سوی دیگر در برخی از این بازی ها وجود مسائل جنسی باعث هراس ما شده است به خصوص اینکه سبک زندگی جوانان و نوجوانان ما را به راحتی تغییر می دهد.

چه باید کرد؟

این استاد دانشگاه با بیان اینکه باید بازی هایی با رویکرد دینی طراحی شود، تصریح می کند: ساخت بازی های رایانه ای با رویکر دینی کار بسیار دشواری است ولی می تواند موثر باشد؛ البته در مورد ساختن بازی در ایران ما به طور کلی مشکلاتی داریم.

وی ادامه می دهد: نخستین مسئله که بسیار حساس است و باید به آن توجه کرد، مسئله‌ی «گیم پلی» هست. چیزی که بازی را جذاب می‌کند، گیم پلی است و متأسفانه ما در گیم پلی خیلی ضعیف هستیم. در واقع قسمت خلاقانه‌ی بازی سناریو نیست بلکه گیم پلی است، چرا که روی گیم پلی، سناریو سوار می‌شود و می‌تواند جذابیت آفرین باشد. بنابراین باید در مورد گیم پلی که می‌تواند بازیکن را در مراحل متوالی به دنبال خود بکشد و او را به عبور از موانع تشویق کند، فکر زیادی بکنیم. ما در مورد گیم پلی به واقع باید فکر کنیم و اگر بخواهیم بازی‌های خوبی بسازیم باید در این زمینه خلاقیت زیادی به خرج دهیم.

کوثری می افزاید: پس از گیم پلی مسأله اصلی سناریو نویسی و کاراکتر پردازی است که در این جا هم ما هنوز سناریو نویسان مختص بازی نداریم و باید یک دوره‌ی آموزشی بگذرانیم.

 وی اضافه می کند: سومین مسئله، گرافیک و جان بخشیدن به کاراکترهاست. فعلاً کاراکترهایی که ما استفاده می ‌کنیم بیشتر تحت تأثیر فضای رسانه‌ای غرب است. یعنی قهرمانانمان هم تحت تأثیر همان قهرمان‌های دارای کمر باریک و بازوهای ستبر هستند یا به عنوان مثال حیواناتی که ترسیم می‌کنیم خیلی شباهت به حیوانات والت دیزنی یا حیواناتی که در غرب ترسیم شده، دارد. در این زمینه ما باید مقداری کار بکنیم تا بتوانیم طرح های خاص خودمان را داشته باشیم.

زهرا کریمی