تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

موسیقی مذهبی ایرانی غالباً آوازی و در مناقب اهل بیت(ع) تعریف می‌شود.

تعداد بازدید : 1104


هوشنگ جاوید، پژوهشگر و کارشناس موسیقی مذهبی گفت: ایران کشوری شیعی است و لذا خاندان عصمت و طهارت و سلاله پاک رسول‌الله(ص) در منظر ایرانیان مسلمان از جایگاه و شأن ویژه‌ای برخوردارند تا جایی‌که به هر نحو و صورتی و در هر شرایط و ساحتی، شاهد آن هستیم که ایرانیان به عرض ارادت به ساحت قدسی چهارده معصوم(ع) می‌پردازند.
وی گفت: وادی هنر نیز در طول این چند قرن پس از ظهور اسلام و به ویژه پس از رسمیت یافتن مذهب شیعه در ایران در دوران صفوی نیز هنرمندان و فعالان هنری را تربیت و شاهد هنرنمایی آنها بوده که با ابزار هنری خود به خلق آثاری ماندگار در حوزه دین و مذهب پرداخته‌اند که تعداد آنها کم نیست، برخی در یادها مانده و یا ثبت و مکتوب شده‌اند و برخی متأسفانه به فراموشی سپرده شده و یا از یاد رفته‌اند.
این پژوهشگر موسیقی تصریح کرد: در میان هنرها، موسیقی به دلیل پیشینه تاریخی که مقارن با تاریخ ایران باستان است از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده، موسیقی که اصالتاً آوازی است و در کنار نواخته شدن انواع سازها و آلات موسیقایی، شاهد رامشگری نیز بوده‌ایم و معمولاً عباراتی منظوم و آهنگین با موسیقی همراه بوده است.

موسیقی با ظهور اسلام در ایران، در مسیر ترویج فرهنگ دینی قرار گرفت
جاوید ادامه داد: با ظهور اسلام در ایران، موسیقی از سوی هنرمندان مسلمان پای در مسیر ترویج فرهنگ دینی و مذهبی گذاشت و از آنجا که آواز اصل و اساس موسیقی ایرانی است لذا عباراتی در رثا و مدح پیامبر اسلام نیز با آن همراه شد که البته در دوره‌های مختلف تاریخی این سیر دچار فراز و فرودهای زیادی شد که ذکر آن در این مقال نمی‌گنجد.
نویسنده کتاب «موسیقی در رمضان» گفت: به هر حال پس از ظهور سلسله صفوی و با رسمیت یافتن مذهب تشیع، موسیقی مذهبی ایرانی در بیان شأن و جایگاه رفیع چهارده معصوم(ع) اثری پر رنگ‌تر و مؤثرتری داشت تا جایی‌که وجه آوازی موسیقی ایرانی عملاً به مناقب ایشان اختصاص یافت؛ مناقب علوی، فاطمی، حسنی و ... که نمونه‌های بسیاری از آنها در تاریخ ثبت و گزارش شده است.
جاوید تأکید کرد: با این وجود و به دلیل هجرت امام رضا(ع) به خاک ایران و از آنجا که مضجع شریف آن حضرت در خطه خراسان قرار دارد، مناقب رضوی رنگ و بوی خاص و ویژه‌تری نسبت به سایر مناقب در موسیقی ایرانی پیدا کرد به شکلی که از قرن سوم و پس از شهادت امام‌رضا(ع)، شعرا و مناقب‌سرایانی ظهور یافتند که اغلب کار ایشان تدوین و تنظیم اشعاری برای منقبت‌خوانی همراه با موسیقی مذهبی ایرانی بود.

مناقب‌خوانی علاوه بر موسیقی در اجرای نمایش‌های مذهبی نیز کاربرد دارد
وی ادامه داد: گاه اشعار شعرا در قالب مناقب‌خوانی قالبی نمایشی نیز به خود پیدا می‌کرد و مورد استفاده برای کار نقالان، پرده خوانان و شمایل گردان‌ها نیز قرار می گرفت؛ نمونه بارز آن اجرای نمایش دوره‌گردی «آهوبره» یا همان ضامن آهوی مرسوم است که با استفاده از عروسک در خطه خراسان اجرا می‌شد و همراه با مناقب‌خوانی و اجرای موسیقی بود که البته این نمایش توسط گروهی در کشورهای اروپایی و به ویژه فرانسه اجرا شد و مورد اسقبال نیز قرار گرفت.
جاوید در پایان گفت: رفته رفته موسیقی مذهبی ایران که به شکل آوازی و در قالب مناقب‌خوانی  اجرا می‌شد، شکل عمومی و فراگیر خود را از دست داد و حداقل در میان شهرنشینان به فراموشی سپرده شد که منجر به کوچ اجباری آنها به روستاها و قریه‌ها شد تا جایی‌که اکنون این موسیقی را باید تنها در قالب موسیقی نواحی و مناطق و از سوی تعدادی دلسوز نسبت به میراث مذهبی ایرانی سراغ گرفت.