تست شماره یک برای پیام ویژه تست شماره دو برای پیام ویژه این یک پیام سوم ویزه است برای ارسال این یکی از پیام چهارم های ویژه است 0
ارکان نهاد
برنامه ها
جشنواره ها
کارگاه ها
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
مسابقات
مسابفات
اسامی برندگان
حلقه های معرفت
آشنایی با حلقه های معرفت
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
کرسی های آزاد اندیشی
آشنایی با کرسی های آزاد اندیشی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
نهضت تفسیر
آشنایی با نهضت تفسیر
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
احکام دانشجویی
مفاهیم و اصطلاحات احكام
پایگاه اطلاع رسانی مراجع معظم تقلید
احکام شرعی
دانش افزایی سیاسی
آشنایی با دانش افزایی سیاسی
برنامه های آتی
برنامه های اجرا شده
سیاسی
مباحث روز
ولایت فقیه
انقلاب اسلامی
جریان شناسی سیاسی
بیداری اسلامی
جنگ نرم
اصطلاحات سیاسی
فرهنگی
فرق و ادیان
قرآن و احادیث
اهل بیت
مهدویت
امام خمینی
مقام معظم رهبری
سایر شخصیت ها
اجتماعی و هنری
ورزشی
نشریات
سبک زندگی
اخلاق دانشجویی
توصیه های تربیتی
فضائل اخلاقی
رذائل اخلاقی
تالار گفتگو
کرسی مجازی
هم اندیشی مجازی (ویژه اساتید)
گالری تصاویر
فیلم و کلیپ
اینفوگرافی
گالری صوتی
کاریکاتور
دانلودها

علت نامگذاري ماههاي قمري مخصوصا صفر

تعداد بازدید : 2305
علت نامگذاري ماههاي قمري مخصوصا صفر
نام ماههاي قمري از دوره جاهليّت به اسلام رسيده است. اين ماهها سابقه تاريخي طولاني دارند و مربوط به زمان حضرت ابراهيم و منسوب به دين حنيف ابراهيمي هستند و هر يك از اين اسامي معني خاصي دارند.1
ماه اوّل محرم است كه آغاز سال قمري است و آنرا از اينجهت محرّم ناميده اند كه در اثناي آن جنگ و غارت حرام بود.
ماه دوّم صفر است و صفر را از اينجهت صفر ناميده اند كه در اين ماه بازارهايي در يمن بپا مي شد كه آنرا صفري و از آنجا آذوقه مي گرفتند و هر كه به بازار نمي رسيد از گرسنگي هلاك مي شد. و نيز صفر را از آنجهت صفر گفته اند كه در اثناي اين ماه شهرها از مردم خالي مي شد كه مردم آنجا براي جنگ بيرون مي رفتند و معني را از "صِفر" به معني "خالي" گرفته اند.
پس از صفر، ربيع الاول و ربيع الثاني است كه احتمالاً عرب به خاطر اينكه در اين وقت مواجه با بهار و رويش گياهان و شكفتن شكوفه ها بوده اند به اين نام ناميده اند پس از ربيع ماه جمادي الاوّل و جمادي الثاني است و از آنجهت كه در وقت نامگذاري اين دو ماه آب يخ مي بسته است زيرا {اعرابي كه تازه مي خواستند براي ماهها نامگذاري كنند} نمي دانستند كه زمان گرما و سرما {در گردش سال و ماه قمري} تغيير مي يابد.
ماه هفتم رجب است و رجب را از آنروز رجب گفته اند كه از آن بيمناك بودند و رجب به معني بيم داشتن است.
بعد از رجب شعبان است و اين ماه را از آنجهت شعبان ناميده اند كه در اين ماه {اعراب} منشعب {جدا از هم} مي شده بر سر آبهاي خويش و به جستجوي غارت مي رفته اند. شعبان و انشعاب از يك ريشه اند.
بعد از شعبان "رمضان" است و رمضان، بمناسبت آنكه در وقت تسميه ماهها زمين از شدّت گرما تفديده بود و "رمضا" به معني شدّت گرماست. از آنجا كه رمضان يكي از ماههايي است كه در قرآن توسط خداوند ذكر شده است، روانيست كه بگوييم رمضان، بلكه بايد گفت "ماه رمضان".
بعد از رمضان شوّال است و شوّال بمناسبت آنكه در اثناي آن شتر دم خود را از شدّت شهوت بلند مي كرد و شول به معني بلند كردن است.
بعد از شوّال ذو القعده است و ذو القعده را بمناسبت آنكه در اثناي آن {اعراب} از جنگ و غارت فرو مي نشستند به اين نام ناميده اند. قعده از قعود به معناي نشستن است.
آخرين ماه قمري ذو الحجّه است و اين ماه را به مناسبت اينكه حج در اثناي آن انجام مي شد، اينگونه ناميده اند.2 لازم به توضيح است درباره علت نامگذاري توضيحات شرعي و اسلامي نيز وجود دارد كه براي كسب اطّلاعات بيشتر مي توان به كتابهاي مفاتيح الجنان، المراقبات ميرزا جواد ملكي و هداية الانام محدّث قمي مراجعه كرد.

-----------------------------------------------
1 . ابوالفضل نبئي، تقويم و تقويم نگاري در تاريخ، مشهد، آستان قدس، 1366، صص 135 ـ 136.
2 . مسعودي، مروج الذهب، ترجمه ابوالقاسم پاينده، تهران، انتشارات علمي فرهنگي، 1374، ج 1، صص 556 ـ 557.